Przejdź do treści
Szacjusz.pl
Zaloguj się Załóż konto

Gospodarka nieruchomościami

Trzon ustawy o gospodarce nieruchomościami: zasoby nieruchomości publicznych, sprzedaż i oddanie w użytkowanie wieczyste, przetargi, pierwokup, podziały i scalenia, wywłaszczenie i zwrot nieruchomości, opłaty adiacenckie.

Blok I oficjalnego zakresu egzaminu, zagadnienia I.8. W tej dziedzinie mamy 501 pytań.

Do spółek osobowych zalicza się:

  1. a) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, spółkę akcyjną;
  2. b) tylko spółkę jawną i spółkę partnerską;
  3. c) spółkę jawną, spółkę partnerską, spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną. poprawna
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Kodeks spółek handlowych w art. 4 § 1 pkt 1 definiuje spółki osobowe jako spółkę jawną, spółkę partnerską, spółkę komandytową oraz spółkę komandytowo-akcyjną. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i spółka akcyjna są spółkami kapitałowymi, dlatego odpowiedzi a i b są niepełne lub błędne.

Podstawa prawna: ustawa - Kodeks spółek handlowych (Dz.U. 2024 poz. 18), art. 4 § 1 pkt 1

Pułapka: Łatwo pomylić spółkę komandytowo-akcyjną z kapitałową, gdyż ma ona w nazwie 'akcyjna', ale jest to spółka osobowa.

Do wniosku o podział nieruchomości muszą zostać złożone min. następujące dokumenty:

Wielokrotny wybór - punkt tylko za komplet odpowiedzi

  1. a) wstępny projekt podziału ( z wyjątkiem podziałów wykonywanych niezależnie od ustaleń planu miejscowego); poprawna
  2. b) protokół z przyjęcia granic nieruchomości; poprawna
  3. c) mapę z projektem podziału. poprawna
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 93 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, do wniosku o podział nieruchomości dołącza się wstępny projekt podziału, chyba że podział jest dokonywany niezależnie od ustaleń planu miejscowego, a także protokół z przyjęcia granic nieruchomości oraz mapę z projektem podziału. Wszystkie trzy dokumenty są wymagane, przy czym wstępny projekt podziału nie jest wymagany w przypadkach, gdy podział nie wymaga ustaleń planu miejscowego. Pozostałe odpowiedzi są niepełne, ponieważ pomijają jeden z wymaganych dokumentów.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 93 ust. 3

Pułapka: Najczęstszym błędem jest pominięcie wstępnego projektu podziału, gdy podział jest dokonywany niezależnie od planu miejscowego - wtedy ten dokument nie jest wymagany, ale w pozostałych przypadkach jest obowiązkowy.

Do wszczęcia postępowania w sprawie scalenia i podziału nieruchomości wykonywanego na wniosek potrzebny Jest:

  1. a) wniosek wszystkich właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości położonych na obszarze objętym scaleniem;
  2. b) wniosek ponad 50% właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości położonych na obszarze objętym scaleniem;
  3. c) wniosek właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości posiadających na obszarze objętym scaleniem ponad 50% powierzchni gruntów. poprawna
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Postępowanie scalenia i podziału nieruchomości na wniosek może być wszczęte, gdy wniosek złożą właściciele i użytkownicy wieczyści, którzy posiadają łącznie ponad 50% powierzchni gruntów objętych scaleniem. Ustawodawca wiąże próg większości z powierzchnią, a nie z liczbą osób, co ma na celu uwzględnienie faktycznego udziału w gruntach. Odpowiedź a jest błędna, bo wymaga zgody wszystkich, a odpowiedź b błędna, bo odnosi się do liczby osób, a nie do powierzchni.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 102 ust. 1

Pułapka: Łatwo pomylić próg większości liczby właścicieli z progiem większości powierzchni gruntów, co jest kluczowe w tym przepisie.

Do zadań Narodowego Banku Polskiego należy:

Wielokrotny wybór - punkt tylko za komplet odpowiedzi

  1. a) emisja akcji;
  2. b) prowadzenie działalności dewizowej w granicach określonych ustawami; poprawna
  3. c) prowadzenie bankowej obsługi budżetu państwa. poprawna
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zadania Narodowego Banku Polskiego określa ustawa o Narodowym Banku Polskim. Zgodnie z nią NBP prowadzi działalność dewizową w granicach określonych ustawami oraz prowadzi bankową obsługę budżetu państwa. Emisja akcji nie należy do zadań NBP, gdyż jest to domena spółek akcyjnych, a NBP nie emituje akcji.

Podstawa prawna: ustawa o Narodowym Banku Polskim, art. 3 ust. 1 i art. 3 ust. 2 pkt 2 i 3

Pułapka: Łatwo pomylić zadania NBP z zadaniami banków komercyjnych, które mogą emitować akcje, podczas gdy NBP ma wyłącznie uprawnienia emisyjne w zakresie pieniądza.

Do zadań Służby Geodezyjnej i Kartograficznej należy:

Wielokrotny wybór - punkt tylko za komplet odpowiedzi

  1. a) prowadzenie krajowego systemu Informacji o terenie; poprawna
  2. b) sporządzanie map tematycznych; poprawna
  3. c) prowadzenie państwowego rejestru granic jednostek podziału terytorialnego kraju. poprawna
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zadania Służby Geodezyjnej i Kartograficznej określa ustawa - Prawo geodezyjne i kartograficzne. Zgodnie z jej art. 4 ust. 1, do zadań tej służby należy m.in. prowadzenie krajowego systemu informacji o terenie, sporządzanie map tematycznych oraz prowadzenie państwowego rejestru granic jednostek podziału terytorialnego kraju. Wszystkie wymienione w pytaniu czynności mieszczą się w katalogu ustawowym, dlatego odpowiedzi a, b i c są poprawne. Nie ma w tym zakresie innych, wykluczających się przepisów.

Podstawa prawna: ustawa - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. 2024 poz. 1151), art. 4 ust. 1

Pułapka: Pytanie wymaga wskazania wszystkich trzech poprawnych odpowiedzi, a nie tylko jednej - łatwo pominąć którąś z nich, myśląc, że zadania Służby Geodezyjnej i Kartograficznej ograniczają się do prowadzenia rejestrów.

Dokonując wyceny nieruchomości zabudowanej na potrzeby naliczenia opłaty adiacenckiej z tytułu wybudowania przez gminę urządzeń infrastruktury technicznej, rzeczoznawca majątkowy określa:

  1. a) wartość gruntu bez jego części składowych; poprawna
  2. b) zawsze koszty wybudowania urządzenia;
  3. c) wartość gruntu wraz z jego częściami składowymi.
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Przy naliczaniu opłaty adiacenckiej z tytułu wybudowania urządzeń infrastruktury technicznej, rzeczoznawca majątkowy określa wyłącznie wartość gruntu, bez uwzględnienia jego części składowych, ponieważ opłata ta jest związana ze wzrostem wartości gruntu, a nie wartości całej nieruchomości. Zgodnie z art. 146 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, podstawą ustalenia opłaty adiacenckiej jest różnica między wartością gruntu przed a po wybudowaniu urządzeń, przy czym wartość tę ustala się z uwzględnieniem części składowych gruntu, ale bez nakładów na budynki i inne obiekty. Dlatego odpowiedź a jest poprawna, a odpowiedź c jest błędna, ponieważ obejmuje części składowe, które nie są przedmiotem wyceny w tym przypadku. Odpowiedź b jest błędna, gdyż opłata adiacencka nie jest oparta na kosztach wybudowania urządzenia, lecz na wzroście wartości gruntu.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 146 ust. 2; rozporządzenie Ministra Rozwoju i Technologii w sprawie wyceny nieruchomości (Dz.U. 2023 poz. 1832), § 37

Pułapka: Najczęstsza pomyłka to uwzględnienie wartości budynków lub kosztów budowy urządzeń, podczas gdy opłata adiacencka dotyczy wyłącznie wzrostu wartości gruntu.

Dotychczasowa opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej wynosiła 500 zł, Zaktualizowana opłata została ustalona w wysokości 1500 zł. W roku zaktualizowania użytkownik wieczysty wniesie opłatą roczną w wysokości:

  1. a) 500 zł
  2. b) 1 000 zł poprawna
  3. c) 1500 zł
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 77 ust. 2a ustawy o gospodarce nieruchomościami, w roku, w którym zaktualizowano opłatę roczną, użytkownik wieczysty wnosi opłatę w wysokości stanowiącej dwukrotność dotychczasowej opłaty, jeżeli zaktualizowana opłata jest wyższa od dotychczasowej. W tym przypadku dotychczasowa opłata wynosiła 500 zł, więc w roku zaktualizowania użytkownik wniesie 1000 zł (2 x 500 zł). Od następnego roku będzie obowiązywać pełna zaktualizowana opłata, czyli 1500 zł. Odpowiedź a) jest błędna, bo nie uwzględnia podwyższenia, a odpowiedź c) jest przedwczesna, bo pełna nowa opłata obowiązuje dopiero od kolejnego roku.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 77 ust. 2a

Pułapka: Najczęstsza pomyłka to przyjęcie, że w roku aktualizacji płaci się od razu pełną nową opłatę, podczas gdy przepis przewiduje stopniowe dochodzenie do niej.

Dotychczasowa opłata roczna za użytkowanie wieczyste wynosiła 500 zł. Zaktualizowana opłata została ustalona w wysokości 1 500 zł. W drugim roku od aktualizacji użytkownik wieczysty wniesie opłatę roczną w wysokości:

  1. a) 1 000 zł;
  2. b) 1250 zł; poprawna
  3. c) 1500 zł.
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 77 ust. 2a ustawy o gospodarce nieruchomościami, w przypadku gdy zaktualizowana opłata roczna przewyższa dotychczasową opłatę, użytkownik wieczysty wnosi opłatę w wysokości odpowiadającej różnicy między opłatą zaktualizowaną a opłatą dotychczasową, rozłożonej na dwa kolejne lata. W pierwszym roku po aktualizacji wnosi opłatę w wysokości połowy różnicy, a w drugim roku - pełną różnicę. Różnica wynosi 1000 zł (1500 - 500), więc w drugim roku opłata wynosi 500 + 1000 = 1500 zł, ale zgodnie z zasadą stopniowego dochodzenia do pełnej wysokości, w drugim roku opłata wynosi 1250 zł (500 + 750, gdzie 750 to połowa różnicy). Zatem odpowiedź b jest poprawna, a odpowiedzi a i c są błędne, ponieważ nie uwzględniają mechanizmu stopniowego zwiększania opłaty.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 77 ust. 2a

Pułapka: Łatwo pomylić drugi rok z trzecim, gdy opłata osiąga już pełną wysokość zaktualizowaną, podczas gdy w drugim roku obowiązuje jeszcze stopniowe dochodzenie do niej.

Działki gruntu położone odrębnie mogą tworzyć jedną nieruchomość, gdy :

Wielokrotny wybór - punkt tylko za komplet odpowiedzi

  1. a) położone są w różnych obrębach ewidencyjnych tej samej jednostki ewidencyjnej; poprawna
  2. b) położone są w tym samym obrębie ewidencyjnym; poprawna
  3. c) jedna stanowi własność a druga jest w użytkowaniu wieczystym.
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z definicją nieruchomości gruntowej, część powierzchni ziemskiej stanowiąca odrębny przedmiot własności, działki gruntu położone odrębnie mogą tworzyć jedną nieruchomość, jeżeli są położone w tym samym obrębie ewidencyjnym lub w różnych obrębach ewidencyjnych tej samej jednostki ewidencyjnej, pod warunkiem że są objęte jedną księgą wieczystą. Odpowiedź c jest błędna, ponieważ działki o różnych prawach (własność i użytkowanie wieczyste) nie mogą stanowić jednej nieruchomości, gdyż prawa te są odrębne.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 4 pkt 1

Pułapka: Najłatwiej pomylić definicję nieruchomości gruntowej z wymogiem jednolitego prawa do gruntu, co wyklucza łączenie działek o różnym statusie prawnym.

Gmina może oddawać we władanie swoje nieruchomości w formie

Wielokrotny wybór - punkt tylko za komplet odpowiedzi

  1. a) użytkowania poprawna
  2. b) trwałego zarządu poprawna
  3. c) najmu KA a - poprawna
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Gmina, jako właściciel nieruchomości, może oddawać je we władanie innym podmiotom w różnych formach prawnych. Ustawa o gospodarce nieruchomościami w art. 23 i art. 43 przewiduje możliwość oddania nieruchomości w trwały zarząd oraz w użytkowanie, natomiast Kodeks cywilny w art. 659 reguluje umowę najmu, która również stanowi formę władania nieruchomością. Wszystkie trzy formy są dopuszczalne, stąd odpowiedzi a, b i c są poprawne.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 23 i art. 43; ustawa - Kodeks cywilny (Dz.U. 2026 poz. 795), art. 659

Pułapka: Łatwo pominąć, że gmina może oddawać nieruchomości nie tylko w formy przewidziane w ustawie o gospodarce nieruchomościami, ale także w formy cywilnoprawne, takie jak najem.

Gminie nie przysługuje prawo pierwokupu nieruchomości gruntowej stanowiącej jej własność, oddanej w użytkowanie wieczyste osobie fizycznej, w przypadku sprzedaży tego prawa we wtórnym obrocie:

Wielokrotny wybór - punkt tylko za komplet odpowiedzi

  1. a) jeżeli sprzedaż prawa użytkowania wieczystego następuje na rzecz osoby bliskiej; poprawna
  2. b) jeżeli prawo użytkowania wieczystego zostało ustanowione jako rekompensata za utratę własności nieruchomości; poprawna
  3. c) jeżeli nieruchomość jest wpisana do rejestru zabytków, a prawo pierwokupu nie zostało ujawnione w księdze wieczystej. poprawna
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 109 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, gminie nie przysługuje prawo pierwokupu przy sprzedaży prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej stanowiącej jej własność, jeżeli sprzedaż następuje na rzecz osoby bliskiej lub jeżeli prawo użytkowania wieczystego zostało ustanowione jako rekompensata za utratę własności nieruchomości. Ponadto, zgodnie z art. 109 ust. 2 tej ustawy, prawo pierwokupu nie przysługuje, jeżeli nieruchomość jest wpisana do rejestru zabytków, a prawo pierwokupu nie zostało ujawnione w księdze wieczystej. Wszystkie trzy sytuacje wyłączają prawo pierwokupu, dlatego odpowiedzi a, b i c są poprawne.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 109 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 109 ust. 2

Pułapka: Łatwo przeoczyć, że wyłączenia z art. 109 ust. 1 i ust. 2 mają charakter kumulatywny - każde z nich samodzielnie wyłącza pierwokup, a pytanie wymaga wskazania wszystkich.

Ile wynosi stawka procentowa opłaty rocznej z tytułu trwałego zarządu, ustalana dla nieruchomości oddanej w trwały zarząd na cele ochrony przeciwpożarowej?

  1. a) wynosi 0.1 %; poprawna
  2. b) wynosi 0.2 %;
  3. c) wynosi 0.3 %.
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Stawka procentowa opłaty rocznej z tytułu trwałego zarządu dla nieruchomości oddanych na cele ochrony przeciwpożarowej wynosi 0,1% ceny nieruchomości. Pozostałe stawki (0,2% i 0,3%) dotyczą innych celów, np. działalności kulturalnej lub sportowej, a nie ochrony przeciwpożarowej.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 82 ust. 2

Pułapka: Łatwo pomylić stawki dla różnych celów publicznych, dlatego należy dokładnie odczytać treść art. 82 ust. 2 ustawy.

Ilekroć w ustawie o gospodarce nieruchomościami jest mowa o właściwym organie, należy przez to rozumieć:

  1. a) organ wykonawczy gminy w odniesieniu do nieruchomości stanowiących jej własność; poprawna
  2. b) starostę wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność powiatu;
  3. c) marszałka województwa w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność województwa.
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Definicja 'właściwego organu' w ustawie o gospodarce nieruchomościami obejmuje organy wykonawcze jednostek samorządu terytorialnego, ale tylko w odniesieniu do nieruchomości stanowiących ich własność. W przypadku nieruchomości powiatu właściwym organem jest zarząd powiatu, a nie starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej. Dla nieruchomości województwa właściwym organem jest zarząd województwa, a nie marszałek województwa. Zatem tylko odpowiedź a jest zgodna z definicją ustawową.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 4 pkt 9

Pułapka: Łatwo pomylić organy wykonawcze jednostek samorządu terytorialnego z ich organami administracji rządowej, np. starostą wykonującym zadania rządowe, który nie jest właściwy dla mienia powiatu.

Jak postępuje właściwy organ przy oddawaniu nieruchomości w trwały zarząd, jeżeli w ustawie o gospodarce nieruchomościami nie znajdzie regulacji prawnych w niektórych sprawach dotyczących tej formy władania nieruchomościami publicznymi?

  1. a) stosuje przepisy ustawy Kodeks cywilny dotyczące rozporządzania rzeczą wspólną oraz innych czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu;
  2. b) stosuje przepisy ustawy Kodeks cywilny dotyczące użyczenia nieruchomości;
  3. c) stosuje przepisy ustawy Kodeks cywilny o użytkowaniu. poprawna
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 43 ust. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami, w sprawach dotyczących trwałego zarządu nieuregulowanych w tej ustawie stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego o użytkowaniu. Odpowiedź c jest zatem poprawna. Odpowiedzi a i b są błędne, ponieważ ustawa odsyła wprost do przepisów o użytkowaniu, a nie do przepisów o rozporządzaniu rzeczą wspólną czy o użyczeniu.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 43 ust. 5

Pułapka: Łatwo pomylić trwały zarząd z użyczeniem lub zarządem rzeczą wspólną, ale ustawa expressis verbis odsyła do przepisów o użytkowaniu.

Jak powinien postąpić podmiot dokonujący zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, jeżeli dokonuje zwrotu nieruchomości w stanie pogorszonym?

  1. a) powinien dopłacić osobie, na rzecz której dokonuje zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, kwotę równą wartości pogorszenia; poprawna
  2. b) nie ponosi żadnych dodatkowych świadczeń, gdy zwrotu nieruchomości żądał poprzedni właściciel, który z jej stanem się zapoznał;
  3. c) powinien dopłacić osobie, na rzecz której dokonuje zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, kwotę ryczałtową (stałą) równą 50% aktualnej wartości zwracanej nieruchomości.
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 136 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, jeżeli wywłaszczona nieruchomość uległa pogorszeniu, podmiot dokonujący zwrotu jest zobowiązany do dopłaty na rzecz osoby, której nieruchomość jest zwracana, kwoty równej wartości tego pogorszenia. Odpowiedź a jest zatem prawidłowa. Odpowiedź b jest błędna, ponieważ przepis nie uzależnia obowiązku dopłaty od zapoznania się poprzedniego właściciela ze stanem nieruchomości. Odpowiedź c jest błędna, gdyż ustawa nie przewiduje ryczałtowej dopłaty w wysokości 50% wartości nieruchomości.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 136 ust. 1

Pułapka: Najłatwiej pomylić obowiązek dopłaty z ryczałtem lub uzależnić go od wiedzy poprzedniego właściciela, podczas gdy przepis stanowi wprost o dopłacie równej wartości pogorszenia.

Jak powinien postąpić właściwy organ jeżeli zamierza wykorzystać wywłaszczoną nieruchomość na inny cel niż cel określony w decyzji o wywłaszczeniu?

  1. a) powinien zwrócić się do poprzedniego właściciela lub jego spadkobierców z zapytaniem czy nie żądają zwrotu wywłaszczonej nieruchomości; poprawna
  2. b) powinien zwrócić się do wojewody o wyrażenie zgody na wykorzystanie wywłaszczonej nieruchomości na inny cel niż cel określony w decyzji o wywłaszczeniu;
  3. c) zbadać czy cel, który zamierza realizować jest również celem publicznym a jeżeli tak, to może ten cel realizować bez niczyjej zgody .
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami, jeżeli wywłaszczona nieruchomość nie została wykorzystana na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, właściwy organ ma obowiązek zaoferować jej zwrot poprzedniemu właścicielowi lub jego spadkobiercom. Dopiero gdy nie zgłoszą oni żądania zwrotu, nieruchomość może być przeznaczona na inny cel, ale wymaga to zgody wojewody. Odpowiedź c jest błędna, ponieważ nawet realizacja innego celu publicznego nie zwalnia z obowiązku zapytania poprzedniego właściciela.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 137 ust. 1

Pułapka: Najczęstszym błędem jest uznanie, że zmiana celu na inny cel publiczny nie wymaga żadnych formalności, podczas gdy konieczne jest najpierw zapytanie poprzedniego właściciela o możliwość zwrotu.

Jak powinien postąpić właściwy organ przy ustalaniu odszkodowania za nieruchomość lub jej część nabytą z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa lub na rzecz jednostki samorządu terytorialnego w związku z wydaniem decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, jeżeli jest ona zabudowana budynkiem mieszkalnym , a właściciel nieruchomości zamieszkuje w tym budynku ?

  1. a) nie ma to żadnego wpływu na ustalenie odszkodowania;
  2. b) powinien powiększyć ustalone odszkodowanie o kwotę 5 000 zł;
  3. c) powinien powiększyć ustalone odszkodowanie o kwotę 10 000 zł. poprawna
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 130 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, jeżeli nieruchomość przeznaczona pod inwestycję drogową jest zabudowana budynkiem mieszkalnym, a właściciel zamieszkuje w tym budynku, odszkodowanie powiększa się o kwotę 10 000 zł. Odpowiedź c jest zatem poprawna, natomiast odpowiedzi a i b są błędne, ponieważ przepis przewiduje obligatoryjne powiększenie odszkodowania o wskazaną kwotę.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 130 ust. 2

Pułapka: Pomylenie kwoty 10 000 zł z inną wartością lub uznanie, że zamieszkiwanie nie ma wpływu na wysokość odszkodowania.

Jak powinien zareagować starosta w sytuacji, gdy istnieje konieczność zapobieżenia znacznej szkodzie spowodowanej siłą wyższą lub katastrofą ?

  1. a) powinien w drodze decyzji udzielić zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy; poprawna
  2. b) powinien w drodze decyzji udzielić zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości do czasu ustania przyczyny, która spowodowała wydanie decyzji;
  3. c) powinien w drodze decyzji udzielić zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości na okres nie dłuższy niż 2 miesięcy.
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, starosta może wydać decyzję zezwalającą na czasowe zajęcie nieruchomości, jeżeli jest to konieczne do zapobieżenia znacznej szkodzie spowodowanej siłą wyższą lub katastrofą. Okres tego zajęcia nie może przekroczyć 6 miesięcy, co odpowiada odpowiedzi a. Odpowiedź b jest błędna, gdyż ustawa nie przewiduje zajęcia do czasu ustania przyczyny, a odpowiedź c błędnie skraca okres do 2 miesięcy.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 124 ust. 1

Pułapka: Najczęstsza pomyłka to mylenie maksymalnego okresu zajęcia (6 miesięcy) z okresem do ustania przyczyny, który nie jest przewidziany w przepisie.

Jak ukształtuje się stan prawny działek gruntu wydzielonych pod nowe (lub pod poszerzenie istniejących) drogi publiczne o statusie drogi gminnej z chwilą gdy decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości na działki gruntu stanie się ostateczna?

  1. a) Pozostaną nadal własnością właściciela dzielonej nieruchomości.
  2. b) Przejdą na własność Skarbu Państwa.
  3. c) Przejdą na własność gminy, na obszarze której są położone. poprawna
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami, działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne (w tym drogi gminne) z nieruchomości, której podział został zatwierdzony decyzją ostateczną, z mocy prawa przechodzą na własność gminy, na obszarze której są położone. Odpowiedź a jest błędna, ponieważ właściciel traci własność tych działek, a odpowiedź b jest błędna, ponieważ przejście następuje na rzecz gminy, a nie Skarbu Państwa.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 98 ust. 1

Pułapka: Najczęściej myli się przejście własności na rzecz Skarbu Państwa zamiast na rzecz gminy, zwłaszcza gdy droga ma charakter ponadlokalny.

Jaką nieruchomość będącą przedmiotem transakcji rynkowej uważa się za nieruchomość podobną do nieruchomości wycenianej przed dokonaniem jej podziału na działki gruntu, w przypadku wyceny nieruchomości dla celu ustalenia opłaty adiacenckiej?

  1. a) każdą nieruchomość o porównywalnej wielkości;
  2. b) nieruchomość o porównywalnej wielkości, znajdującą się w podobnej sytuacji w zakresie istniejącego i dopuszczalnego zagospodarowania, posiadającą decyzję o podziale, ale sprzedaną przed uprawomocnieniem się decyzji podziałowej; poprawna
  3. c) każdą nieruchomość podzieloną na działki gruntu, a pomimo podziału sprzedaną w całości.
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z rozporządzeniem w sprawie wyceny nieruchomości, dla celów ustalenia opłaty adiacenckiej za nieruchomość podobną do nieruchomości wycenianej przed podziałem uważa się nieruchomość o porównywalnej wielkości, znajdującą się w podobnej sytuacji w zakresie istniejącego i dopuszczalnego zagospodarowania, która została sprzedana przed uprawomocnieniem się decyzji o podziale. Odpowiedź b spełnia te kryteria, natomiast odpowiedzi a i c nie uwzględniają wymogu podobnej sytuacji w zakresie zagospodarowania oraz momentu sprzedaży względem uprawomocnienia decyzji o podziale.

Podstawa prawna: Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 5 września 2023 r. w sprawie wyceny nieruchomości (Dz.U. 2023 poz. 1832), § 37

Pułapka: Łatwo pomylić definicję nieruchomości podobnej z ogólną definicją z innych przepisów, nie uwzględniając specyficznego warunku dotyczącego momentu sprzedaży przed uprawomocnieniem decyzji o podziale.

Jaką podstawową formę sprzedaży na własność lub oddawania w użytkowanie wieczyste, nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa i własność jednostek samorządu terytorialnego, wprowadziły przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami?

  1. a) przetarg, poprawna
  2. b) negocjacje z zachowaniem konkurencji;
  3. c) uznaniowy wybór nabywcy.
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami ustanawiają przetarg jako podstawową formę sprzedaży lub oddania w użytkowanie wieczyste nieruchomości publicznych, co ma zapewnić jawność i konkurencyjność. Odpowiedź b (negocjacje z zachowaniem konkurencji) jest dopuszczalna tylko w wyjątkowych przypadkach, a odpowiedź c (uznaniowy wybór nabywcy) jest sprzeczna z zasadą przetargowości.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 37 ust. 1

Pułapka: Łatwo pomylić formę podstawową z wyjątkami przewidzianymi w art. 37 ust. 2, które dopuszczają inne tryby, ale nie zmieniają zasady.

Jaki będzie stan prawny działki gruntu wydzielonej pod drogę publiczną o statusie drogi krajowej z nieruchomości przeznaczonej na inne cele niż rolne i leśne, po dokonaniu podziału tej nieruchomości, dokonanego na wniosek jej właściciela ?

  1. a) przejdzie z mocy prawa na własność gminy za odszkodowaniem;
  2. b) przejdzie z mocy prawa na własność Skarbu Państwa za odszkodowaniem; poprawna
  3. c) zostanie nabyta przez Skarb Państwa w drodze umowy na żądanie właściciela dzielonej nieruchomości.
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 98 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, jeżeli w wyniku podziału nieruchomości wydzielona zostanie działka gruntu pod drogę publiczną, to z mocy prawa przechodzi ona na własność Skarbu Państwa, jeśli jest to droga krajowa, a za odszkodowaniem. Odpowiedź b jest zatem poprawna. Odpowiedź a jest błędna, ponieważ dotyczy gminy, a nie Skarbu Państwa. Odpowiedź c jest błędna, ponieważ przejście następuje z mocy prawa, a nie w drodze umowy.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 98 ust. 1

Pułapka: Łatwo pomylić właściwy podmiot, któremu przechodzi działka - dla dróg krajowych jest to Skarb Państwa, a nie gmina.

Jaki dokument jest podstawą do żądania odszkodowania za grunt wydzielony na wniosek właściciela z nieruchomości pod drogę publiczną lub jej poszerzenie ?

Wielokrotny wybór - punkt tylko za komplet odpowiedzi

  1. a) ostateczna decyzja o podziale nieruchomości; poprawna
  2. b) uchwała organu o zaliczeniu drogi do odpowiedniej kategorii dróg;
  3. c) prawomocne orzeczenie sądu o podziale. poprawna
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Podstawą żądania odszkodowania za grunt wydzielony pod drogę publiczną jest ostateczna decyzja o podziale nieruchomości, która zatwierdza podział i określa wydzielenie gruntu pod drogę. Zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami, odszkodowanie przysługuje właścicielowi, który wystąpił z wnioskiem o podział, a decyzja ta stanowi tytuł do żądania odszkodowania. Prawomocne orzeczenie sądu o podziale może również stanowić podstawę, gdy podział został dokonany na mocy orzeczenia sądowego. Uchwała o zaliczeniu drogi do kategorii dróg nie jest dokumentem stanowiącym podstawę do żądania odszkodowania, gdyż dotyczy klasyfikacji drogi, a nie podziału nieruchomości.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 98 ust. 1 i 2

Pułapka: Łatwo pomylić decyzję o podziale z uchwałą o zaliczeniu drogi do kategorii, która nie rodzi roszczenia odszkodowawczego.

Jaki obowiązek ciąży na poprzednim właścicielu wywłaszczonej nieruchomości, który w ramach odszkodowania otrzymał nieruchomość zamienną, a obecnie żąda zwrotu nieruchomości wywłaszczonej?

  1. a) musi zwrócić nieruchomość zamienną; poprawna
  2. b) musi zwrócić kwotę pieniężną równą aktualnej wartości nieruchomości zamiennej;
  3. c) musi zwrócić kwotę plenięźną równą aktualnej wartości nieruchomości zwracanej.
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 136 ustawy o gospodarce nieruchomościami, w przypadku zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, poprzedni właściciel, który otrzymał nieruchomość zamienną, obowiązany jest zwrócić tę nieruchomość zamienną. Obowiązek ten wynika z zasady, że zwrot nieruchomości wywłaszczonej następuje pod warunkiem zwrotu świadczenia wzajemnego, jakim była nieruchomość zamienna. Opcje b i c są błędne, ponieważ przepis nie przewiduje alternatywy w postaci zapłaty równowartości pieniężnej, lecz wyraźnie nakazuje zwrot nieruchomości zamiennej.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 136

Pułapka: Najczęściej pomija się, że zwrot nieruchomości zamiennej jest obowiązkiem bezwzględnym, a nie możliwością wyboru między zwrotem a zapłatą równowartości.

Jaki organ administracji publicznej posiada kompetencje do bezpośredniego gospodarowania nieruchomościami wchodzącymi w skład powiatowego zasobu nieruchomości?

  1. a) rada powiatu;
  2. b) zarząd powiatu; poprawna
  3. c) starosta.
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami, bezpośrednie gospodarowanie nieruchomościami wchodzącymi w skład powiatowego zasobu nieruchomości należy do zarządu powiatu, który wykonuje zadania z zakresu gospodarowania tymi nieruchomościami. Rada powiatu uchyla jedynie ogólne kierunki polityki, a starosta, jako organ wykonawczy, działa w ramach zarządu, ale to zarząd jako kolegialny organ posiada kompetencje do bezpośredniego gospodarowania. Odpowiedzi a i c są nieprawidłowe, ponieważ rada powiatu nie prowadzi bezpośredniego gospodarowania, a starosta działa w imieniu zarządu, nie jako samodzielny organ w tym zakresie.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 32 ust. 1 i 2

Pułapka: Łatwo pomylić kompetencje zarządu powiatu z kompetencjami starosty, który jest organem wykonawczym, ale bezpośrednie gospodarowanie należy do zarządu jako organu kolegialnego.

Jaki organ administracji publicznej posiada kompetencje do bezpośredniego gospodarowania nieruchomościami wchodzącymi w skład gminnego zasobu nieruchomości?

  1. a) rada gminy;
  2. b) zarząd gminy;
  3. c) wójt, burmistrz albo prezydent miasta. poprawna
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, organem wykonawczym gminy, który gospodaruje gminnym zasobem nieruchomości, jest wójt (burmistrz, prezydent miasta). Rada gminy uchwala strategie i plany, ale nie prowadzi bezpośredniego gospodarowania, a zarząd gminy jest organem wykonawczym, ale w tym kontekście kompetencje wykonawcze w zakresie gospodarowania nieruchomościami przypisane są bezpośrednio wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta).

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 25 ust. 1

Pułapka: Łatwo pomylić kompetencje rady gminy (uchwałodawcze) z kompetencjami zarządu gminy, ale ustawa wprost wskazuje wójta (burmistrza, prezydenta miasta) jako organ gospodarujący zasobem.

Jaki organ administracji publicznej posiada kompetencje do udzielenia bonifikaty uznaniowej od ceny zbycia w drodze bezprzetargowej nieruchomości stanowiącej własność gminy?

  1. a) starosta;
  2. b) wójt , burmistrz albo prezydent miasta za zgodą rady gminy; poprawna
  3. c) nikt nie posiada, gdyż bonifikat nie udziela się.
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami, w przypadku sprzedaży nieruchomości stanowiącej własność gminy w drodze bezprzetargowej, organem właściwym do udzielenia bonifikaty od ceny jest wójt, burmistrz albo prezydent miasta, ale wymaga to zgody rady gminy. Starosta nie ma takich kompetencji w odniesieniu do nieruchomości gminnych, a udzielanie bonifikat jest dopuszczalne, więc odpowiedź c jest błędna.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 68 ust. 1 pkt 1 i art. 68 ust. 3

Pułapka: Najczęstsza pomyłka to pominięcie wymogu zgody rady gminy, co prowadzi do wyboru odpowiedzi a.

Jaki organ ustala wysokość stawki procentowej opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego a budową urządzeń infrastruktury technicznej?

  1. a) rada gminy; poprawna
  2. b) wójt, burmistrz lub prezydent miasta;
  3. c) wojewoda.
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Stawkę procentową opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego budową urządzeń infrastruktury technicznej ustala rada gminy w drodze uchwały. Ustawa przyznaje radzie gminy kompetencję do określenia wysokości tej stawki, natomiast wójt, burmistrz lub prezydent miasta jedynie ustala i pobiera opłatę w drodze decyzji, a wojewoda nie ma żadnych uprawnień w tym zakresie.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 146 ust. 2

Pułapka: Łatwo pomylić organ właściwy do ustalenia stawki (rada gminy) z organem wykonawczym, który wydaje decyzję o ustaleniu opłaty (wójt, burmistrz, prezydent miasta).

Jaki organ ustala wysokość stawki procentowej opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego podziałem nieruchomości?

  1. a) rada gminy; poprawna
  2. b) starosta;
  3. c) wójt, burmistrz, prezydent miasta.
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Stawkę procentową opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego podziałem nieruchomości ustala rada gminy w drodze uchwały. Organem właściwym do ustalenia tej stawki jest zatem rada gminy, a nie starosta ani wójt, burmistrz czy prezydent miasta, którzy jedynie pobierają opłatę na podstawie uchwały rady gminy.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 98a ust. 1

Pułapka: Łatwo pomylić organ ustalający stawkę (rada gminy) z organem pobierającym opłatę (wójt, burmistrz, prezydent miasta).

Jaki organ w I instancji posiada kompetencje do ustalania opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego budową urządzeń infrastruktury technicznej?

  1. a) wójt, burmistrz albo prezydent miasta; poprawna
  2. b) zarząd gminy;
  3. c) starosta.
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Opłatę adiacencką z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego budową urządzeń infrastruktury technicznej ustala w drodze decyzji wójt, burmistrz albo prezydent miasta, jako organ wykonawczy gminy, który jest właściwy w sprawach gospodarki nieruchomościami gminnymi. Zarząd gminy nie ma takich kompetencji, a starosta działa w odniesieniu do nieruchomości Skarbu Państwa, nie zaś w sprawach opłat adiacenckich.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 145 ust. 1

Pułapka: Łatwo pomylić organ wykonawczy gminy (wójt, burmistrz, prezydent) z zarządem gminy, który jest organem uchwałodawczym, lub przypisać kompetencje staroście w odniesieniu do wszystkich nieruchomości.

Jakie dokumenty rozstrzygają o sposobie wykorzystywania nieruchomości przy dokonywaniu [ej podziału na działki gruntu w sytuacji braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu?:

  1. a) protokół z wizji na gruncie;
  2. b) plsemne oświadczenie właściciela nieruchomości o sposobie jej wykorzystywania;
  3. c) dane z katastru nieruchomości dotycząca użytków gruntnwych występujących na nieruchomości objęte; podziałem. poprawna
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Przy podziale nieruchomości w sytuacji braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o sposobie wykorzystywania nieruchomości rozstrzygają dane z katastru nieruchomości dotyczące użytków gruntowych występujących na nieruchomości objętej podziałem. Protokół z wizji na gruncie oraz pisemne oświadczenie właściciela nie są dokumentami, które w świetle przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami mają charakter rozstrzygający w tym zakresie.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 93 ust. 3

Pułapka: Łatwo pomylić dokumenty o charakterze pomocniczym (protokół z wizji, oświadczenie właściciela) z dokumentem o charakterze urzędowym, jakim są dane z katastru nieruchomości.

Jakie dokumenty są niezbędne dla dokonania scalania i wtórnego podziału nieruchomości?

  1. a) studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy;
  2. b) decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu;
  3. c) miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. poprawna
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Scalanie i wtórny podział nieruchomości wymagają ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który określa przeznaczenie terenu oraz zasady zagospodarowania. Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy jest aktem kierunkowym, a decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydawana jest w przypadku braku planu, co nie dotyczy procedury scalania i podziału.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 101

Pułapka: Łatwo pomylić studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego z miejscowym planem, gdyż oba dotyczą planowania przestrzennego, ale tylko plan jest aktem prawa miejscowego wymaganym przy scalaniu i podziale.

Jakie nieruchomości wchodzą w skład zasobu nieruchomości Skarbu Państwa utworzonego na mocy przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami?

  1. a) nieruchomości stanowiące własność gminy znajdujące się w użytkowaniu wieczystym Skarbu Państwa; poprawna
  2. b) nieruchomości stanowące własność Skarbu Państwa znajdujące się w użytkowaniu wieczystym gminy;
  3. c) grunty pokryte śródlądowymi wodami płynącymi w rozumieniu przepisów ustawy Prawo wodne.
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zasób nieruchomości Skarbu Państwa obejmuje nieruchomości, które są własnością Skarbu Państwa, a także te, które stanowią własność gminy, ale są oddane w użytkowanie wieczyste Skarbowi Państwa. Odpowiedź a jest zatem poprawna, ponieważ wskazuje na nieruchomości gminne w użytkowaniu wieczystym Skarbu Państwa. Odpowiedź b jest błędna, gdyż nieruchomości Skarbu Państwa w użytkowaniu wieczystym gminy wchodzą w skład zasobu gminnego, a nie zasobu Skarbu Państwa. Odpowiedź c jest błędna, ponieważ grunty pokryte śródlądowymi wodami płynącymi stanowią własność Skarbu Państwa, ale nie są zaliczane do zasobu nieruchomości Skarbu Państwa w rozumieniu ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 20 ust. 1

Pułapka: Łatwo pomylić zasób nieruchomości Skarbu Państwa z zasobem gminnym, zwłaszcza w przypadku nieruchomości oddanych w użytkowanie wieczyste.

Jakie nieruchomości wchodzą w skład zasobu nieruchomości Skarbu Państwa, utworzonego na mocy przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami?

  1. a) nieruchomości stanowiące własność gminy znajdujące się w użytkowaniu wieczystym Skarbu Państwa; poprawna
  2. b) nieruchomości stanowące własność Skarbu Państwa znajdujące się w użytkowaniu wieczystym gminy;
  3. c) nieruchomości Skarbu Państwa znajdujące się w dyspozycji Agencji Nieruchomości Rolnych, Agencji Mienia Wojskowego oraz Wojskowej Agencji Mieszkaniowej.
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zasób nieruchomości Skarbu Państwa obejmuje nieruchomości, które są własnością Skarbu Państwa, a nie są oddane w użytkowanie wieczyste innym podmiotom, oraz te, które są w użytkowaniu wieczystym Skarbu Państwa, nawet jeśli stanowią własność gminy. Odpowiedź a jest poprawna, ponieważ nieruchomości stanowiące własność gminy, ale będące w użytkowaniu wieczystym Skarbu Państwa, wchodzą w skład zasobu. Odpowiedź b jest błędna, gdyż nieruchomości Skarbu Państwa oddane w użytkowanie wieczyste gminie nie należą do zasobu Skarbu Państwa, lecz do zasobu gminy. Odpowiedź c jest błędna, ponieważ nieruchomości w dyspozycji Agencji Nieruchomości Rolnych, Agencji Mienia Wojskowego i Wojskowej Agencji Mieszkaniowej są wyłączone z zasobu Skarbu Państwa na mocy odrębnych przepisów.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 20 ust. 1

Pułapka: Najczęściej myli się pojęcie zasobu z nieruchomościami pozostającymi w dyspozycji innych podmiotów, które są wyłączone z zasobu na podstawie odrębnych ustaw.

Jakie nieruchomości wchodzą w skład zasobu nieruchomości Skarbu Państwa utworzonego na mocy przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami?

  1. a) nieruchomości stanowiące własność gminy znajdujące się w użytkowaniu wieczystym Skarbu Państwa; poprawna
  2. b) nieruchomości stanowące własność Skarbu Państwa znajdujące się w użytkowaniu wieczystym gminy;
  3. c) nieruchomości Skarbu Państwa znajdujące się w dyspozycji Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, Agencji Mienia Wojskowego oraz Wojskowej Agencji Mieszkaniowej.
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zasób nieruchomości Skarbu Państwa obejmuje nieruchomości stanowiące własność Skarbu Państwa, w tym te oddane w użytkowanie wieczyste innym podmiotom, np. gminom. Odpowiedź a jest poprawna, ponieważ nieruchomości gminne w użytkowaniu wieczystym Skarbu Państwa nie wchodzą do zasobu SP, gdyż własność należy do gminy. Odpowiedź b jest błędna, gdyż nieruchomości SP w użytkowaniu wieczystym gminy wchodzą do zasobu SP. Odpowiedź c jest błędna, gdyż nieruchomości w dyspozycji KOWR, AMW i WAM są wyłączone z zasobu SP na mocy odrębnych przepisów.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 20 ust. 1

Pułapka: Łatwo pomylić własność z władaniem - do zasobu SP należą nieruchomości, których właścicielem jest Skarb Państwa, niezależnie od tego, kto nimi włada.

Jakie podstawowe warunki (oprócz wyjątków) muszą być spełnione dla dokonania podziału na działki gruntu nieruchomości przeznaczonych na inne cele niż rolne i leśne?

Wielokrotny wybór - punkt tylko za komplet odpowiedzi

  1. a) zgodność proponowanego podziału z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; poprawna
  2. b) dostęp projektowanych do wydzielenia działek gruntu do drogi publicznej; poprawna
  3. c) wydzielenie nie więcej niż 5 działek gruntu.
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Podział nieruchomości przeznaczonej na cele inne niż rolne i leśne wymaga zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz zapewnienia dostępu wydzielanych działek do drogi publicznej. Warunek dotyczący maksymalnej liczby wydzielanych działek nie wynika z przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, dlatego odpowiedź c jest nieprawidłowa.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 93 ust. 1

Pułapka: Łatwo pomylić warunki podziału z ograniczeniami dotyczącymi liczby działek, które nie są przewidziane w ustawie.

Jakie prawo przysługuje poprzedniemu właścicielowi wywłaszczonej nieruchomości lub jego spadkobiercom jeżeli właściwy organ zamierza realizować inny cel niż określony w decyzji o wywłaszczeniu albo jeżeli nieruchomość stała się zbędna na cel określony w tej decyzji?

  1. a) Nie mają żadnych praw, gdyż za wywłaszczoną nieruchomość wypłacono odszkodowanie;
  2. b) Mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości poprzez przywrócenie prawa własności; poprawna
  3. c) Mogą żądać oddania im wywłaszczonej nieruchomości w użyczenie.
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Poprzedni właściciel lub jego spadkobiercy mają prawo żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, jeżeli nie jest ona wykorzystywana na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu lub gdy właściwy organ zamierza przeznaczyć ją na inny cel. Prawo to realizowane jest przez przywrócenie prawa własności, a nie przez użyczenie czy też brak jakichkolwiek roszczeń. Odszkodowanie wypłacone za wywłaszczenie nie wyłącza możliwości żądania zwrotu nieruchomości w opisanych sytuacjach.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 136

Pułapka: Łatwo pomylić prawo żądania zwrotu nieruchomości z roszczeniem o odszkodowanie uzupełniające lub uznać, że wypłata odszkodowania wyklucza jakiekolwiek roszczenia.

Jakie są warunki płatności opłaty adiacenckiej związanej ze wzrostem wartości nieruchomości spowodowanym wybudowaniem urządzenia infrastruktury technicznej?

  1. a) musi być zapłacona jednorazowo w terminie 14 dni licząc od dnia, w którym decyzja o ustaleniu opłaty adiacenckiej stała się ostateczna;
  2. b) może być z urzędu rozłożona na raty roczne, płatne w okresie do 10 lat;
  3. c) może być na wniosek właściciela nieruchomości rozłożona na raty roczne, płatne w okresie do 10 lat. poprawna
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 148 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, opłata adiacencka może być, na wniosek właściciela nieruchomości, rozłożona na raty roczne, płatne w okresie do 10 lat. Ustawodawca nie przewidział możliwości rozłożenia tej opłaty na raty z urzędu, ani też jednorazowej płatności w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna. Termin 14 dni dotyczy innych opłat, np. opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem planu miejscowego, ale nie opłaty adiacenckiej z tytułu wybudowania infrastruktury technicznej.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 148 ust. 3

Pułapka: Najczęściej myli się opłatę adiacencką z tytułu wybudowania infrastruktury technicznej z opłatą adiacencką z tytułu podziału nieruchomości, gdzie obowiązują inne zasady płatności.

Jakie stawki procentowe stosuje się przy ustalaniu opłaty adiacenckiej z tytułu scalenia i wtórnego podziału nieruchomości?

  1. a) wyłącznie w przedziale od 30 % do 50 % wartości nieruchomości;
  2. b) tylko w wysokości 50% wartości nieruchomości;
  3. c) w wysokości do 50% wzrostu wartości nieruchomości. poprawna
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Opłata adiacencka z tytułu scalenia i podziału nieruchomości może być ustalona w wysokości do 50% wzrostu wartości nieruchomości, który nastąpił w wyniku scalenia i podziału. Ustawa nie przewiduje sztywnej stawki procentowej, lecz pozostawia radzie gminy swobodę w określeniu stawki w uchwale, z górnym limitem 50% wzrostu wartości. Odpowiedź a jest błędna, gdyż stawka nie jest wyłącznie w przedziale 30-50%, a odpowiedź b błędna, gdyż nie jest to tylko 50% wartości nieruchomości, lecz procent od wzrostu wartości.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 98a ust. 1

Pułapka: Łatwo pomylić podstawę opłaty (wzrost wartości) z wartością całej nieruchomości lub sztywną stawką procentową.

Jakie warunki muszą być spełnione, żeby właściwy organ mógł ustalić opłatę adiacencką z tytułu wybudowania urządzenia infrastruktury technicznej?:

  1. a) urządzenie musi zostać wybudowane z co najmniej 30% udziałem środków publicznych;
  2. b) muszą zostać stworzone warunki do podłączenia nieruchomości do wybudowanego urządzenia; poprawna
  3. c) musi zostać zachowany czteroletni okres karencji licząc od dnia stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do urządzenia , na wydanie decyzji o ustaleniu opłaty.
Szacjusz wyjaśnia:

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 146 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, opłatę adiacencką z tytułu wybudowania urządzeń infrastruktury technicznej ustala się, jeżeli w wyniku wybudowania tych urządzeń wzrosła wartość nieruchomości, a właściciel nieruchomości ma możliwość podłączenia jej do tych urządzeń. Warunkiem koniecznym jest zatem stworzenie warunków do podłączenia nieruchomości do wybudowanego urządzenia, co odpowiada odpowiedzi b. Odpowiedź a jest błędna, gdyż ustawa nie wymaga udziału środków publicznych w finansowaniu inwestycji, a jedynie, aby urządzenie zostało wybudowane przez podmiot określony w ustawie (np. gminę, Skarb Państwa). Odpowiedź c jest błędna, ponieważ ustawa nie przewiduje czteroletniego okresu karencji; opłatę ustala się w terminie 3 lat od dnia stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do urządzenia.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 146 ust. 2

Pułapka: Najczęściej mylone są warunki ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu podziału nieruchomości (art. 98a) z warunkami dotyczącymi infrastruktury technicznej, a także pomijany jest wymóg wzrostu wartości nieruchomości.

Wróć do spisu dziedzin albo przejdź do testów z tej dziedziny.