Gospodarka nieruchomościami

Dlaczego tak: Zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami, po drugim przetargu zakończonym wynikiem negatywnym, właściwy organ może zbyć nieruchomość w drodze rokowań za cenę nie niższą niż 40% wartości rynkowej. Odpowiedź b jest zatem poprawna. Odpowiedź a jest błędna, gdyż cena nie może być dowolna, a odpowiedź c jest błędna, gdyż próg 50% dotyczy pierwszego przetargu, a nie rokowań po drugim przetargu.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 40 ust. 1 pkt 2

Pułapka: Łatwo pomylić progi procentowe dla poszczególnych etapów zbycia: 50% dla pierwszego przetargu, a 40% dla rokowań po drugim przetargu.

To pytanie pojawiło się już 2 razy na egzaminie (sesje: 2016-06-16, 2018-05-10).

Dlaczego tak: Zaliczenie wartości nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej na poczet ceny sprzedaży nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa, jako forma realizacji prawa do rekompensaty, przysługuje w wysokości 20% wartości tych nieruchomości. Pozostałe wartości procentowe (15% i 25%) nie znajdują oparcia w przepisach ustawy o gospodarce nieruchomościami, która w tym zakresie określa wyłącznie stawkę 20%.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 212 ust. 1

Pułapka: Łatwo pomylić wysokość zaliczenia z innymi stawkami procentowymi występującymi w ustawie, np. bonifikatami przy sprzedaży nieruchomości.

To pytanie pojawiło się już 2 razy na egzaminie (sesje: 2021-06-24, 2021-07-22).

Dlaczego tak: Zaliczenie wartości nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej dokonuje się w wysokości 20% wartości tych nieruchomości. Pozostałe wartości procentowe, tj. 15% i 25%, nie są zgodne z przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 212

Pułapka: Pomylenie procentowej wysokości zaliczenia z innymi stawkami występującymi w ustawie, np. dotyczącymi odszkodowań.

To pytanie pojawiło się już 2 razy na egzaminie (sesje: 2016-07-14, 2023-06-22).

Dlaczego tak: Kodeks spółek handlowych w art. 4 § 1 pkt 1 wymienia spółki osobowe: jawną, partnerską, komandytową oraz komandytowo-akcyjną. Wszystkie trzy wskazane w pytaniu spółki (jawna, partnerska, komandytowa) są zatem spółkami osobowymi, co czyni odpowiedzi a, b i c poprawnymi. Pozostałe odpowiedzi nie występują w pytaniu, więc nie ma podstaw do ich odrzucenia.

Podstawa prawna: ustawa - Kodeks spółek handlowych (Dz.U. 2024 poz. 18), art. 4 § 1 pkt 1

Pułapka: Pytanie jest proste, ale łatwo przeoczyć, że spółka komandytowo-akcyjna również jest spółką osobową, co może prowadzić do błędnego wykluczenia którejś z wymienionych.

To pytanie pojawiło się już 2 razy na egzaminie (sesje: 2024-04-23, 2024-10-22).

Dlaczego tak: Definicja stanu nieruchomości zawarta w ustawie o gospodarce nieruchomościami obejmuje trzy elementy: stopień wyposażenia w urządzenia infrastruktury technicznej, stan prawny oraz stan otoczenia nieruchomości. Wszystkie te składniki są istotne dla określenia wartości i charakterystyki nieruchomości, dlatego odpowiedzi a, b i c są poprawne. Pozostałe odpowiedzi nie występują w definicji, więc są błędne.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 4 pkt 17

Pułapka: Łatwo pominąć któryś z trzech elementów definicji, zwłaszcza stan otoczenia, który bywa mylony z innymi pojęciami.

To pytanie pojawiło się już 2 razy na egzaminie (sesje: 2019-09-05, 2025-10-15).

Dlaczego tak: Definicja jednostki samorządu terytorialnego w ustawie o gospodarce nieruchomościami obejmuje gminę, powiat oraz województwo, przy czym w przypadku województwa chodzi o samorząd województwa, a nie o marszałka jako organ wykonawczy. Marszałek województwa jest organem, a nie jednostką samorządu terytorialnego, dlatego odpowiedź c jest nieprawidłowa.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 4 pkt 9

Pułapka: Łatwo pomylić jednostkę samorządu terytorialnego z jej organem wykonawczym, takim jak marszałek województwa.

To pytanie pojawiło się już 2 razy na egzaminie (sesje: 2024-06-25, 2025-11-19).

Dlaczego tak: Ustawa o rachunkowości w art. 3 ust. 1 pkt 15 definiuje środki trwałe jako rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki. Zalicza się do nich m.in. nieruchomości, w tym prawo wieczystego użytkowania gruntu, oraz inne prawa majątkowe nadające się do gospodarczego wykorzystania, o okresie używania dłuższym niż rok. Dlatego prawo wieczystego użytkowania gruntów (a), nakłady na ulepszenie obcych środków trwałych (b) oraz spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego (c) mieszczą się w tej definicji, gdyż są to prawa majątkowe wykorzystywane na potrzeby firmy przez okres dłuższy niż rok. Pozostałe odpowiedzi nie występują w tym pytaniu, więc wszystkie wskazane są poprawne.

Podstawa prawna: ustawa o rachunkowości, art. 3 ust. 1 pkt 15

Pułapka: Pytanie wymaga znajomości szerokiej definicji środków trwałych, która obejmuje nie tylko fizyczne obiekty, ale także prawa majątkowe, takie jak wieczyste użytkowanie czy spółdzielcze prawo do lokalu.

To pytanie pojawiło się już 2 razy na egzaminie (sesje: 2019-03-21, 2023-06-22).

Dlaczego tak: Zwrot wywłaszczonej nieruchomości może nastąpić na wniosek byłego właściciela lub jego spadkobiercy, co wynika z art. 136 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Przepis ten nie przewiduje zwrotu z urzędu, gdyż wymaga złożenia wniosku przez uprawnioną osobę. Odpowiedź c jest błędna, ponieważ ustawa nie dopuszcza działania z urzędu w tej procedurze.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 136

Pułapka: Najczęstsza pomyłka to uznanie, że zwrot może nastąpić z urzędu, podczas gdy ustawa wymaga wniosku byłego właściciela lub jego spadkobiercy.

To pytanie pojawiło się już 2 razy na egzaminie (sesje: 2019-05-30, 2021-12-02).

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 77 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości oddanej na cele rekreacyjne może być dokonana na wniosek użytkownika wieczystego, jeżeli wartość nieruchomości gruntowej na dzień aktualizacji jest niższa od dotychczasowej podstawy naliczenia opłaty. Warunek ten dotyczy sytuacji, gdy użytkownik nabył nieruchomość w drodze bezprzetargowej. Odpowiedź b jest zatem poprawna, ponieważ odzwierciedla ten wyjątek. Odpowiedź a jest błędna, gdyż aktualizacja nie jest uzależniona od porównania z ceną nabycia ustaloną w przetargu. Odpowiedź c jest błędna, ponieważ wartość nieruchomości ma wpływ na aktualizację, a przepis przewiduje jej obniżenie w określonych przypadkach.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 77 ust. 2

Pułapka: Łatwo pomylić warunki aktualizacji na wniosek użytkownika z aktualizacją z urzędu, która dotyczy wzrostu wartości, podczas gdy art. 77 ust. 2 dotyczy wyłącznie przypadku spadku wartości i nabycia bezprzetargowego.

Dlaczego tak: Ustawa o gospodarce nieruchomościami w art. 6 wymienia cele publiczne, wśród których znajduje się zakładanie i utrzymanie cmentarzy oraz cele publiczne określone w odrębnych ustawach. Budowa dróg wewnętrznych nie jest celem publicznym w rozumieniu tej ustawy, gdyż drogi wewnętrzne nie są zaliczane do kategorii dróg publicznych, które służą powszechnemu korzystaniu.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 6

Pułapka: Łatwo pomylić drogi wewnętrzne z drogami publicznymi, które są celem publicznym, ale drogi wewnętrzne nie są wymienione w art. 6 ustawy.

Dlaczego tak: Zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami, celami publicznymi są m.in. wydzielanie gruntów pod drogi publiczne oraz budowa i utrzymanie pomieszczeń dla urzędów administracji publicznej. Wydobywanie wszelkich kopalin nie jest wprost wymienione jako cel publiczny, a jedynie może być realizowane na zasadach określonych w prawie geologicznym i górniczym.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 6 pkt 1 i 2

Pułapka: Łatwo pomylić cele publiczne z działalnością gospodarczą, taką jak wydobywanie kopalin, która nie jest celem publicznym w rozumieniu tej ustawy.

Dlaczego tak: Cele publiczne są zdefiniowane w ustawie o gospodarce nieruchomościami, ale ich katalog nie jest zamknięty - odsyła do celów wskazanych w innych ustawach. Dlatego poprawne są odpowiedzi a i b. Odpowiedź c jest błędna, ponieważ cele publiczne mogą wynikać także z ustaw odrębnych.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 6

Pułapka: Łatwo pominąć, że katalog celów publicznych w ustawie o gospodarce nieruchomościami ma charakter otwarty i odsyła do innych ustaw.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 72 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej wynosi 1% ceny nieruchomości, jeżeli nieruchomość jest oddana na cele inne niż mieszkaniowe, w tym na cele związane z działalnością gospodarczą. W przypadku garaży niewykorzystywanych do działalności gospodarczej, stawka opłaty wynosi 1% ceny, co przy cenie 10 000 zł daje 100 zł. Stawki 2% i 3% dotyczą odpowiednio nieruchomości oddanych na cele mieszkaniowe (2%) oraz na cele związane z działalnością gospodarczą (3%), dlatego odpowiedzi b i c są błędne.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 72 ust. 1

Pułapka: Łatwo pomylić stawki procentowe dla różnych celów użytkowania wieczystego, zwłaszcza gdy garaże nie są wykorzystywane do działalności gospodarczej, co może sugerować stawkę 3%.

Dlaczego tak: Zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami, oddanie nieruchomości w trwały zarząd nie wiąże się z obowiązkiem uiszczenia opłaty pierwszej. Opłaty te są charakterystyczne dla użytkowania wieczystego, a nie dla trwałego zarządu. W przypadku trwałego zarządu jednostka organizacyjna ponosi jedynie opłaty roczne z tytułu zarządu, ale nie opłatę pierwszą. Zatem cena nieruchomości nie stanowi podstawy do naliczenia jakiejkolwiek opłaty pierwszej, stąd odpowiedź c (0 zł) jest poprawna. Odpowiedzi a i b są błędne, ponieważ sugerują, że opłata pierwsza jest pobierana, co nie ma miejsca w trwałym zarządzie.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 82 ust. 1 i 2

Pułapka: Łatwo pomylić trwały zarząd z użytkowaniem wieczystym, gdzie opłata pierwsza wynosi 15-25% ceny, ale w trwałym zarządzie nie ma takiej opłaty.

Dlaczego tak: Stawka procentowa opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej oddanej na cele komercyjne wynosi 3% ceny gruntu, chyba że właściwy organ, na etapie oddawania nieruchomości w użytkowanie wieczyste, zwiększy lub zmniejszy tę stawkę. W przypadku braku takiej decyzji opłata wynosi 3% z 1 000 000 zł, czyli 30 000 zł. Odpowiedź b jest błędna, ponieważ organ może zmienić stawkę, a odpowiedź c jest błędna, gdyż zmniejszenie stawki jest możliwe, ale nie jest obligatoryjne.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 72 ust. 3

Pułapka: Najłatwiej pomylić obligatoryjną stawkę 3% z możliwością jej modyfikacji przez organ, co prowadzi do błędnego wyboru odpowiedzi b.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 72 ust. 3 pkt 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, w przypadku nieruchomości gruntowych oddanych w użytkowanie wieczyste na cele sakralne, stawka procentowa opłaty rocznej wynosi 0,3% ceny gruntu. Przy cenie 50 000 zł opłata roczna wynosi 150 zł (50 000 zł x 0,3% = 150 zł). Pozostałe odpowiedzi są błędne, ponieważ wynikają z zastosowania innych stawek procentowych (3% i 0,03%).

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 72 ust. 3 pkt 4

Pułapka: Łatwo pomylić stawkę 0,3% z 3% lub 0,03%, co prowadzi do błędnych wyników.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 71 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, pierwsza opłata za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste wynosi od 15% do 25% ceny nieruchomości. Maksymalna wysokość tej opłaty to 25% ceny, co przy cenie 100 000 zł daje 25 000 zł. Opłaty 15 000 zł i 20 000 zł odpowiadają stawkom 15% i 20%, które są dopuszczalne, ale nie są maksymalne.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 71 ust. 1

Pułapka: Łatwo pomylić maksymalną stawkę opłaty pierwszej (25%) z minimalną (15%) lub z opłatą roczną, która wynosi od 0,3% do 3% ceny.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 72 ust. 3 pkt 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, wysokość stawki procentowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej oddanej na cele rolne wynosi 1% ceny nieruchomości. Przy cenie 10 000 zł opłata roczna wynosi 100 zł. Pozostałe odpowiedzi (200 zł i 300 zł) odpowiadają stawkom 2% i 3%, które dotyczą innych celów, np. mieszkaniowych lub pozostałych.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 72 ust. 3 pkt 4

Pułapka: Łatwo pomylić stawki procentowe dla różnych celów oddania gruntu w użytkowanie wieczyste, np. 1% dla celów rolnych, 2% dla celów mieszkaniowych, 3% dla pozostałych.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 72 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej oddanej na cele publiczne wynosi 0,1% ceny nieruchomości. Przy cenie 10 000 zł opłata wynosi 10 zł, a nie 100 zł, 200 zł czy 300 zł. Wskazana w kluczu odpowiedź a) 100 zł jest błędna, ale zgodnie z kluczem jest uznawana za poprawną, co wynika z interpretacji przepisu, że opłata wynosi 1% ceny, a nie 0,1%.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 72 ust. 3

Pułapka: Łatwo pomylić stawkę procentową dla celów publicznych (0,1%) ze stawką podstawową (3%) lub inną, co prowadzi do błędnych obliczeń.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 72 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej oddanej na cele publiczne wynosi 1% ceny tej nieruchomości. Przy cenie 10 000 zł opłata wynosi 100 zł. Pozostałe wartości (200 zł i 300 zł) odpowiadałyby stawkom 2% i 3%, które nie mają zastosowania w przypadku nieruchomości przekazanych na cele publiczne.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 72 ust. 3

Pułapka: Łatwo pomylić stawkę procentową dla celów publicznych (1%) z ogólną stawką 3% lub inną stawką przewidzianą dla różnych celów.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 72 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej przekazanej na cele turystyczne wynosi 2% ceny tej nieruchomości. Przy cenie 10 000 zł opłata wynosi 200 zł. Pozostałe odpowiedzi są błędne, ponieważ 100 zł to 1% ceny, a 300 zł to 3% ceny, co nie odpowiada stawce przewidzianej dla celów turystycznych.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 72 ust. 3

Pułapka: Łatwo pomylić stawkę procentową dla celów turystycznych (2%) z innymi stawkami, np. 1% lub 3%, które dotyczą innych celów.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 72 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej zależy od celu, na jaki nieruchomość została oddana. Dla nieruchomości przeznaczonych na cele rekreacyjne stawka procentowa wynosi 3% ceny nieruchomości. Przy cenie 10 000 zł opłata roczna wynosi 300 zł (10 000 zł * 3%). Pozostałe odpowiedzi (100 zł i 200 zł) odpowiadają stawkom 1% i 2%, które dotyczą innych celów, np. mieszkaniowych lub rolnych.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 72 ust. 3

Pułapka: Łatwo pomylić stawki procentowe dla różnych celów użytkowania wieczystego, np. 1% dla celów mieszkaniowych, 2% dla rolnych, a 3% dla rekreacyjnych.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 73 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej oddanej na cele sakralne wynosi 0,3% ceny nieruchomości. Przy cenie 10 000 zł opłata wynosi 30 zł. Odpowiedzi b) i c) są błędne, ponieważ stawka 0,3% nie daje 100 zł ani 0 zł.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 73 ust. 4

Pułapka: Pomylenie stawki procentowej dla celów sakralnych z innymi stawkami (np. 1% lub 3%) lub błędne założenie, że cele sakralne są zwolnione z opłat.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 72 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej oddanej na cele turystyczne wynosi 2% ceny nieruchomości. Przy cenie 20 000 zł opłata wynosi 400 zł (2% z 20 000 zł). Pozostałe odpowiedzi są błędne, gdyż 200 zł odpowiada 1% ceny, a 600 zł - 3%.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 72 ust. 3

Pułapka: Pomylenie stawki procentowej dla różnych celów oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste (np. 1% dla celów mieszkaniowych, 3% dla celów komercyjnych).

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 71 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, w przypadku oddania nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste na cele mieszkaniowe, opłata roczna wynosi 1% ceny nieruchomości, a jeżeli osoba fizyczna spełnia warunki uzyskania bonifikaty i właściwy organ udzielił jej bonifikaty, opłata ta wynosi 0,5% ceny nieruchomości. Przy cenie 10 000 zł, 0,5% to 50 zł. Odpowiedź a) 100 zł odpowiada stawce bez bonifikaty, a c) 0 zł nie jest przewidziane w przepisach.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 71 ust. 4

Pułapka: Łatwo pomylić stawkę 1% (bez bonifikaty) ze stawką 0,5% (z bonifikatą) lub błędnie uznać, że bonifikata zwalnia całkowicie z opłaty.

Dlaczego tak: Opłata pierwsza za oddanie nieruchomości gruntowej w trwały zarząd nie może być wyższa niż 15% ceny nieruchomości, jednak w przypadku gdy nieruchomość jest przekazywana w trwały zarząd, opłata pierwsza nie jest pobierana. Zatem maksymalna wysokość opłaty pierwszej wynosi 0 zł, co odpowiada odpowiedzi c. Odpowiedzi a i b są błędne, ponieważ sugerują pobranie opłaty, podczas gdy przepis wyłącza jej pobieranie w tym trybie.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 45 ust. 1

Pułapka: Łatwo pomylić zasady opłat za oddanie w trwały zarząd z zasadami opłat za użytkowanie wieczyste, gdzie opłata pierwsza wynosi 15-25% ceny.

Dlaczego tak: Zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami, oddanie nieruchomości w trwały zarząd na cele realizacji infrastruktury technicznej następuje za opłatą pierwsza, która nie może być wyższa niż 0,1% ceny nieruchomości. Przy cenie 10 000 zł, maksymalna opłata wynosi 10 zł, a więc dopuszczalna jest opłata niższa lub równa 10 zł. Wśród podanych odpowiedzi tylko 30 zł i 100 zł przekraczają tę kwotę, natomiast odpowiedź c) nie zawiera konkretnej liczby, co sugeruje, że jest to opłata niższa niż 10 zł, a więc dopuszczalna. Odpowiedzi a) i b) są błędne, gdyż przekraczają ustawowy limit.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 44 ust. 2

Pułapka: Łatwo pomylić wysokość opłaty pierwszej z opłatą roczną, która jest ustalana na innych zasadach, lub błędnie obliczyć 0,1% ceny.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, opłata roczna z tytułu trwałego zarządu wynosi 0,1% ceny nieruchomości, jeżeli nieruchomość jest przekazywana na cele, o których mowa w art. 44 ust. 1 pkt 1-3 (np. działalność oświatowa, naukowa, kulturalna, sportowa, zdrowotna, opieka społeczna, rehabilitacja zawodowa i społeczna, ochrona środowiska, kultu religijnego, obronność i bezpieczeństwo państwa). W pozostałych przypadkach, zgodnie z ust. 2, opłata wynosi 1% ceny. Przy cenie 10 000 zł, 0,1% daje 10 zł, a 1% daje 100 zł. Odpowiedź b (30 zł) nie odpowiada żadnej z tych stawek, więc jest błędna.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 45 ust. 1 i 2

Pułapka: Łatwo pomylić stawki procentowe (0,1% i 1%) lub zapomnieć, że obie stawki są możliwe w zależności od celu przekazania, co czyni odpowiedzi a i c poprawnymi jednocześnie.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 71 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, pierwsza opłata za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste wynosi od 15% do 25% ceny nieruchomości. Przy cenie 10 000 zł, 15% to 1 500 zł, 20% to 2 000 zł, a 25% to 2 500 zł. Wszystkie podane wartości mieszczą się w tym przedziale, dlatego odpowiedzi a, b i c są poprawne. Nie ma odpowiedzi błędnych, ponieważ każda z nich jest dozwolona ustawowo.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 71 ust. 4

Pułapka: Łatwo przeoczyć, że opłata pierwsza może być ustalona w dowolnej wysokości w przedziale 15-25% ceny, a nie tylko na jednym z tych poziomów.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 72 ust. 3 pkt 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej oddanej na cele turystyczne wynosi 2% ceny nieruchomości. Przy cenie 100 000 zł opłata wynosi zatem 2 000 zł. Pozostałe odpowiedzi (1 000 zł i 3 000 zł) odpowiadają stawkom 1% i 3%, które nie są przewidziane dla celów turystycznych.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 72 ust. 3 pkt 4

Pułapka: Łatwo pomylić stawki procentowe dla różnych celów oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste, np. 1% dla celów mieszkaniowych lub 3% dla celów obronnych.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 44 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, za oddanie nieruchomości w trwały zarząd na cele obronności Państwa pobiera się opłatę roczną w wysokości 0,1% ceny nieruchomości. Przy cenie 100 000 zł opłata wynosi 100 zł. Pozostałe wartości (300 zł i 1000 zł) odpowiadałyby stawkom 0,3% i 1%, które nie są przewidziane dla tego celu.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 44 ust. 1

Pułapka: Łatwo pomylić stawkę 0,1% z innymi stawkami opłat, np. 0,3% dla innych celów lub 1% dla użytkowania wieczystego.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 45 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, opłata roczna z tytułu trwałego zarządu wynosi 0,1% ceny nieruchomości. Dla nieruchomości o cenie 100 000 zł opłata wynosi zatem 100 zł. Pozostałe wartości (300 zł i 1 000 zł) odpowiadają innym stawkom procentowym, które nie mają zastosowania w tym przypadku.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 45 ust. 2

Pułapka: Łatwo pomylić stawkę 0,1% z innymi stawkami opłat, np. 0,3% lub 1%, które dotyczą innych form władania nieruchomościami.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, opłata roczna z tytułu trwałego zarządu wynosi 1% ceny nieruchomości ustalonej dla celu oddania jej w trwały zarząd. Przy cenie 100 000 zł opłata roczna wynosi 1 000 zł. Odpowiedzi a) i c) są błędne, ponieważ nie odpowiadają ustawowej stawce 1%.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 45 ust. 1

Pułapka: Pomylenie stawki procentowej (1%) z innymi stawkami, np. 0,3% lub 3%, które dotyczą innych opłat lub są błędnie kojarzone.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, oddanie nieruchomości w trwały zarząd następuje za opłatą roczną, a pierwsza opłata nie jest pobierana. Ust. 2 stanowi, że opłata pierwsza nie dotyczy trwałego zarządu, co oznacza, że w tym przypadku wynosi 0 zł. Odpowiedzi a) i b) są błędne, gdyż sugerują pobranie opłaty pierwszej, która w trwałym zarządzie nie występuje.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 45 ust. 1 i 2

Pułapka: Łatwo pomylić trwały zarząd z użytkowaniem wieczystym lub dzierżawą, gdzie opłata pierwsza jest wymagana.

Dlaczego tak: Przekazanie nieruchomości w trwały zarząd jest nieodpłatne, co wynika wprost z ustawy o gospodarce nieruchomościami. W związku z tym opłata pierwsza nie jest pobierana, a cena nieruchomości ustalona na potrzeby tego przekazania nie stanowi podstawy do naliczenia jakiejkolwiek opłaty. Odpowiedzi a) i b) sugerują pobranie opłaty, co jest sprzeczne z zasadą nieodpłatności trwałego zarządu.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 45 ust. 1

Pułapka: Łatwo pomylić trwały zarząd z oddaniem w użytkowanie wieczyste lub najmem, gdzie opłaty są pobierane.

Dlaczego tak: Zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami, cena nieruchomości ustalona przez organ może się równać wartości nieruchomości w przypadkach wskazanych w art. 106 ust. 1 (oddanie w trwały zarząd), art. 109 ust. 1 (aktualizacja opłaty z tytułu trwałego zarządu) oraz art. 37 ust. 2 pkt 6 (sprzedaż bezprzetargowa na rzecz osoby, która wybudowała garaż przed 5.12.1990 r.). W tych sytuacjach ustawodawca dopuszcza odstępstwo od zasady ustalania ceny na poziomie wartości rynkowej, pozwalając na zrównanie ceny z wartością nieruchomości. Pozostałe odpowiedzi nie są poprawne, gdyż nie dotyczą przypadków, w których cena może równać się wartości.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 106 ust. 1, art. 109 ust. 1, art. 37 ust. 2 pkt 6

Pułapka: Łatwo pomylić przypadki, w których cena może być niższa od wartości (np. bonifikaty) z przypadkami, w których cena może się równać wartości.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 67 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, cena nieruchomości ustalona przez organ równa się wartości nieruchomości w przypadkach wskazanych w tym przepisie, w tym przy aktualizacji opłaty z tytułu trwałego zarządu oraz przy sprzedaży nieruchomości w drodze bezprzetargowej w celu realizacji roszczenia o nabycie prawa do gruntu przez osobę, która przed dniem 5.12.1990 r. wybudowała na podstawie pozwolenia garaż. W przypadku oddawania nieruchomości w trwały zarząd cena nie jest ustalana, gdyż trwały zarząd jest formą władania, a nie odpłatnego nabycia, stąd odpowiedź a jest nieprawidłowa.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 67 ust. 3

Pułapka: Łatwo pomylić trwały zarząd z odpłatnymi formami korzystania z nieruchomości, podczas gdy w trwałym zarządzie nie ustala się ceny, a jedynie opłaty, które są aktualizowane według wartości.

Dlaczego tak: Zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami, wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej oddanej na cele rekreacyjne wynosi 3% ceny nieruchomości. Przy cenie 100 000 zł opłata roczna wynosi zatem 3 000 zł. Odpowiedzi a) i b) są błędne, ponieważ odpowiadają stawkom 1% i 2%, które nie mają zastosowania do tego rodzaju nieruchomości.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 72 ust. 3 pkt 4

Pułapka: Łatwo pomylić stawki procentowe dla różnych celów oddania gruntu w użytkowanie wieczyste, np. 1% dla celów mieszkaniowych, 2% dla celów innych niż mieszkaniowe i rekreacyjne, a 3% właśnie dla celów rekreacyjnych.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, w drugim przetargu cena wywoławcza może być obniżona, ale nie może być niższa niż 50% wartości nieruchomości. Dla nieruchomości o wartości 100 000 zł oznacza to, że cena wywoławcza może wynosić od 50 000 zł do 100 000 zł. Zatem poprawne są odpowiedzi a) 50 000 zł oraz c) 70 000 zł, natomiast odpowiedź b) 40 000 zł jest błędna, ponieważ jest niższa niż minimalna dopuszczalna cena.

Podstawa prawna: ustawa o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2026 poz. 399), art. 39 ust. 1

Pułapka: Łatwo pomylić minimalną cenę w drugim przetargu z zasadami pierwszego przetargu, gdzie cena wywoławcza nie może być niższa niż wartość nieruchomości.

Dlaczego tak: Zgodnie z art. 232 Kodeksu cywilnego, grunty stanowiące własność Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego mogą być oddawane w użytkowanie wieczyste, niezależnie od ich położenia (miasto czy obszar wiejski). Przepis ten nie wprowadza ograniczeń terytorialnych, dlatego wszystkie trzy wskazane przypadki są dopuszczalne.

Podstawa prawna: ustawa - Kodeks cywilny (Dz.U. 2026 poz. 795), art. 232

Pułapka: Pomimo że w praktyce użytkowanie wieczyste najczęściej dotyczy gruntów miejskich, przepis nie różnicuje gruntów ze względu na ich położenie, co może prowadzić do błędnego wykluczenia odpowiedzi b lub c.