Jaki okres czasu, w którym obdarowany odnosi korzyści, przyjmuje się jako podstawę do ustalenia podatku od spadków i AZTGWZIE, w przypadku świadczeń powtarzających się?
Wielokrotny wybór - punkt tylko za komplet odpowiedzi
- a) w przypadku ustanowienia świadczeń na czas okreśony przyjmuje się ten czas; poprawna
- b) w przypadku ustanowienia świadczeń na czas nieokreślony przyjmuje się 15 lat;
- c) w przypadku ustanowienia świadczeń na czas nieokreślony przyjmuje się 10 lat. poprawna
Szacjusz wyjaśnia: Dlaczego tak: Przepis art. 7 ust. 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn stanowi, że w przypadku świadczeń powtarzających się, podstawę opodatkowania stanowi wartość świadczeń z okresu, na jaki zostały ustanowione, a jeżeli czas trwania nie jest oznaczony, przyjmuje się okres 10 lat. Zatem odpowiedź a jest poprawna, gdyż dla świadczeń na czas określony przyjmuje się ten czas, a odpowiedź c jest poprawna, gdyż dla świadczeń na czas nieokreślony przyjmuje się 10 lat. Odpowiedź b jest błędna, ponieważ wskazuje 15 lat, co nie znajduje oparcia w przepisach.
Podstawa prawna: ustawa o podatku od spadków i darowizn, art. 7 ust. 3
Pułapka: Łatwo pomylić okres 10 lat z innymi okresami przyjmowanymi w innych ustawach podatkowych, np. 5 lat dla ulgi mieszkaniowej.