W przypadku braku planu miejscowego przy wycenie nieruchomości jej przeznaczenie ustala się na podstawie:

Dlaczego tak: Przeznaczenie nieruchomości w przypadku braku planu miejscowego ustala się na podstawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, a gdy studium nie zostało sporządzone - na podstawie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W razie braku tych dokumentów decydujące jest faktyczne użytkowanie nieruchomości. Taką hierarchię przewiduje ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, która stanowi, że w przypadku braku planu miejscowego sposób zagospodarowania terenu określa się w drodze decyzji o warunkach zabudowy, a przeznaczenie ustala się na podstawie studium lub, w razie jego braku, na podstawie faktycznego użytkowania.

Podstawa prawna: ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 2026 poz. 538), art. 4 ust. 1 i 2

Pułapka: Najczęstszym błędem jest pominięcie faktycznego sposobu użytkowania jako ostatniego etapu ustalania przeznaczenia, gdy brak jest zarówno studium, jak i decyzji o warunkach zabudowy.