Dla jednoznacznego oznaczenia położenia działki ewidencyjnej podaje się następujące identyfikatory:
- a) jednostkę ewidencyjną, numer księgi wieczystej, numer grupy rejestrowej;
- b) jednostkę ewidencyjną, obręb ewidencyjny, numer działki; poprawna
- c) numer jednostki rejestrowej gruntu, numer działki, numer jednostki ewidencyjnej.
Szacjusz wyjaśnia: Dlaczego tak: Identyfikacja działki ewidencyjnej w ewidencji gruntów i budynków wymaga podania jednostki ewidencyjnej, obrębu ewidencyjnego oraz numeru działki, co wynika z definicji działki ewidencyjnej zawartej w art. 2 pkt 8 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz z § 10 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Numer księgi wieczystej i grupa rejestrowa nie są elementami identyfikacji geodezyjnej działki, lecz dotyczą systemu ksiąg wieczystych, a numer jednostki rejestrowej gruntu jest pojęciem z innego rejestru, nie służy do oznaczenia położenia działki.
Podstawa prawna: ustawa - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. 2024 poz. 1151), art. 2 pkt 8; rozporządzenie Ministra Rozwoju i Technologii w sprawie ewidencji gruntów i budynków, § 10
Pułapka: Łatwo pomylić identyfikatory geodezyjne działki z numerami ksiąg wieczystych lub jednostek rejestrowych, które dotyczą innych systemów ewidencyjnych.