Wartość nieruchomości dla celów ubezpieczeniowych, której częścią składową jest zabytkowy obiekt sakralny należy określić wg:
- a) podejścia kosztowego, metody kosztów odtworzenia; poprawna
- b) podejścia kosztowego, metody kosztów zastąpienia;
- c) podejścia mieszanego, metody kosztów likwidacji.
Szacjusz wyjaśnia: Dlaczego tak: Wartość nieruchomości dla celów ubezpieczeniowych, w tym zabytkowych obiektów sakralnych, określa się w podejściu kosztowym metodą kosztów odtworzenia, ponieważ metoda ta uwzględnia koszt odtworzenia obiektu z uwzględnieniem jego cech zabytkowych, co jest właściwe dla obiektów nietypowych, niepodlegających obrotowi rynkowemu. Metoda kosztów zastąpienia zakłada możliwość zastąpienia obiektu nowym o podobnej funkcji, co nie jest adekwatne dla zabytków, a metoda kosztów likwidacji dotyczy szacowania wartości przy rozbiórce lub likwidacji, co nie ma zastosowania do wyceny ubezpieczeniowej.
Podstawa prawna: rozporządzenie Ministra Rozwoju i Technologii w sprawie wyceny nieruchomości (Dz.U. 2023 poz. 1832), § 27
Pułapka: Łatwo pomylić metodę kosztów odtworzenia z metodą kosztów zastąpienia, ale dla obiektów zabytkowych właściwa jest tylko metoda kosztów odtworzenia, gdyż odzwierciedla koszt wiernego odtworzenia, a nie zastąpienia nowym obiektem.