Aktem prawa miejscowego ustalającym przeznaczenie nieruchomości jest:
- a) miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego; poprawna
- b) decyzja o warunkach zabudowy;
- c) studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego.
Szacjusz wyjaśnia: Dlaczego tak: Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego, który ustala przeznaczenie terenów, w tym przeznaczenie nieruchomości. Decyzja o warunkach zabudowy nie jest aktem prawa miejscowego, lecz decyzją administracyjną, a studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego jest aktem kierownictwa wewnętrznego, nieustalającym przeznaczenia terenu w sposób wiążący.
Podstawa prawna: ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 2026 poz. 538), art. 14 ust. 8
Pułapka: Łatwo pomylić studium z aktem prawa miejscowego, ale studium nie jest aktem prawa miejscowego i nie ustala przeznaczenia terenu w sposób wiążący.
To pytanie pojawiło się już 2 razy na egzaminie (sesje: 2018-04-12, 2024-10-22).