Nadleśniczy może nabywać stanowiące własność osób fizycznych lub prawnych lasy oraz grunty przeznaczone do zalesienia za cenę:
- a) ustaloną w wyniku negocjacji ze zbywcą (w dowolnej wysokości);
- b) nie wyższą od wartości określonej przez rzeczoznawcę majątkowego; poprawna
- c) ustaloną przez nadleśniczego na podstawie informacji uzyskanych w agencjach obrotu nieruchomościami, urzędach skarbowych i od pośredników w obrocie nieruchomościami.
Szacjusz wyjaśnia: Dlaczego tak: Zgodnie z ustawą o lasach, nadleśniczy może nabywać lasy i grunty przeznaczone do zalesienia za cenę nie wyższą od wartości określonej przez rzeczoznawcę majątkowego. Odpowiedź b jest zatem poprawna, gdyż cena nie może przekroczyć tej wartości. Odpowiedź a jest błędna, ponieważ cena nie może być dowolna, a odpowiedź c jest błędna, gdyż nadleśniczy nie może ustalać ceny na podstawie informacji z agencji czy urzędów, lecz musi opierać się na wycenie rzeczoznawcy.
Podstawa prawna: ustawa o lasach (Dz.U. 2026 poz. 663), art. 37 ust. 1
Pułapka: Najłatwiej pomylić tryb negocjacji z obowiązkiem oparcia ceny o wycenę rzeczoznawcy, co jest wymagane w tym przepisie.
To pytanie pojawiło się już 2 razy na egzaminie (sesje: 2019-03-21, 2024-03-19).