W świetle przepisów techniczno-budowlanych, kondygnacją podziemną jest:
- a) kondygnacja, której więcej niż połowa wysokości ze wszystkich stron budynku znajduje się poniżej poziomu przylegającego terenu; poprawna
- b) kondygnacja, której więcej niż połowa wysokości od strony wejścia do budynku znajduje się poniżej poziomu przylegającego terenu;
- c) kondygnacja, której wysokość z jednej strony budynku znajduje się poniżej poziomu przylegającego terenu.
Szacjusz wyjaśnia: Dlaczego tak: Definicja kondygnacji podziemnej w przepisach techniczno-budowlanych wymaga, aby więcej niż połowa jej wysokości ze wszystkich stron budynku znajdowała się poniżej poziomu przylegającego terenu. Odpowiedź a jest więc zgodna z tą definicją. Odpowiedź b jest błędna, ponieważ odnosi się tylko do strony wejścia, a nie do wszystkich stron. Odpowiedź c jest błędna, ponieważ nie określa, że więcej niż połowa wysokości musi być poniżej terenu, a jedynie że wysokość z jednej strony jest poniżej.
Podstawa prawna: rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
Pułapka: Łatwo pomylić definicję kondygnacji podziemnej z definicją kondygnacji nadziemnej lub pominąć wymóg 'ze wszystkich stron'.