Przez budynek mieszkalny jednorodzinny należy rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej:

Dlaczego tak: Definicja budynku mieszkalnego jednorodzinnego w Prawie budowlanym dopuszcza wydzielenie jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, którego powierzchnia całkowita nie może przekraczać 30% powierzchni całkowitej budynku. Odpowiedź 30% jest zatem zgodna z przepisem, natomiast 20% i 40% są błędne, gdyż nie odpowiadają tej granicy.

Podstawa prawna: ustawa - Prawo budowlane (Dz.U. 2026 poz. 524), art. 3 pkt 2a

Pułapka: Łatwo pomylić dopuszczalny udział lokalu użytkowego z innymi proporcjami, np. 20% lub 40%, które nie występują w przepisie.